به گزارش «سراج24»، شاید اگر در همان سال 78 ریشه یابی مفصلی از دلایل به وجود آمدن حادثه کوی دانشگاه و اثرات آن پرداخته می شد ده سال بعد در سال 88 می شد بسیار زودتر از موعد مقرر یعنی بسیار سریعتر از دوره زمانی 8 ماهه ، جلوی فتنه گران گرفته شده و از عواقب و هزینه های این فتنه کاسته می شد . ماجرای کوی دانشگاه و فتنه 88 شباهت های بسیاری به هم داشتند وتنها تجربه کردن این دو واقعه توانست این شباهت ها را نشان داده و ریشه های اصلی این فتنه ها را نمودار سازد. در اینجا به چند مورد از ریشه های این حادثه که پدید آورنده فتنه 88 نیز بودند پرداخته شده است :
شدید بودن اختلافات بین جناحهای سیاسی کشور
یکی از عمده دلایل به وجود آمدن فتنه کوی دانشگاه، اختلافات شدید بین جناحهای سیاسی کشور و کشاندن کشور به فضای تندروی بود . تنها دو سال از روی کار آمدن دولت اصلاحات گذشته بود اما در همین دو سال به دلیل اختلافات عدیده این دولت با مجلس اصولگرای پنجم، نیروهای سیاسی بسیج شده در جبهه اصلاحات با کمک رسانهها و تریبونهای خود که به شدت هم افزایش یافته بود به نهادهای حاکمیتی ، مجلس ، شورای نگهبان و حتی اصل ولایت فقیه یورش بردند . اصلاح طلبان در آن زمان از واژه اقتدار گرا و تمامیتخواه برای گروههای اصولگرا استفاده می کردند اما گذشت زمان نشان داد این گروههای اصلاحطلب بودند که با روی کار آمدن دولت متبوعشان فاز تمامیتخواهی را به طور تمام و کمال در تمام کشور اجرا کردند. اعضای این گروه سیاسی که گمان می کردند با بدنه مردمی فراگیری رو به رو بوده و می توانند در هرم قدرت با چانه زنی و فشارهای مختلف کارهای خود را به پیش ببرند، از همان ابتدا تلاش کردند با تند کردن فضای سیاسی کشور و انگ زنی و تهدید سایر گروههای سیاسی به اهداف خود برسند . هدف آنها تند کردن فضا و مطلوم نمایی برای فتح کرسی های مجلس ششم بود که در نهایت آن را به دست آوردند اما گذشت زمان چهره واقعی آنها را به مردم نشان داد و به همین از آن پس مجلسهای بعدی هم با اکثریت اصولگرایان تشکیل شد .
استفاده از ظرفیت رسانه ها برای ایجاد اغتشاش و دل بستن به بیگانگان
یکی از دلایل اصلی به راه افتادن ماجرای کوی دانشگاه استفاده اصلاح طلبان تندرو از ظرفیت رسانه ها و همچنین افکار عمومی در دانشگاهها و استفاده از ظرفیت نخبگان در به چالش کشیدن اصل نظام جمهوری اسلامی بود . غائله 18 تیر را روزنامه سلام و دیگر رسانههای اصلاح طلب زنحیره ای چون نشاط به راه انداختند. در آن زمان وسایل ارتباطی حاضر و اینترنت چندان فراگیر نشده بود اما با همان ظرفیت محدود هم شبنامه ها و روزنامه های مختلف به خوبی وارد میدان شده و فضا را برای آشوبگری مساعد کردند . در سوی دیگر این میدان استفاده از ظرفیت رسانه های بیگانه در داخل ایران بود . برخی از عوامل دولتی و همچنین نیروهای فتنه با گفت و گو با رسانه های معاند و بیگانه در حال فراهم کردن شرایطی بودند که دنیا ایران را تحت فشار بگذارد . این جو سازیها و خبر سازیها که بلافاصله بعد از چند روز دروغ بودنشان به تمام دنیا اثبات شد ، نشان داد این گروه به سرعت میتوانند بر افکار عمومی دنیا نیز تاثیر گذار باشند . به همین دلیل در دوران انتخابات ریاستجمهوری در سال 88 بار دیگر این گروه به سراغ رسانه های مجازی و تلویزیونهای ماهواره ای رفت و بی بی سی و سایر رسانه های ضد انقلاب به تریبون اصلی این گروه تبدیل شد .
استفاده از ظرفیت دانشگاهها برای آشوبگری و تاثیرگذاری بر محیطهای دانشگاهی
اصلاح طلبان بلافاصله بعد از روی کار آمدن دولت خاتمی تمرکز اصلی خود را روی قشر دانشجو و دانشگاهها گذاشتند تا با در دست داشتن افکار نخبگان و قشر دانشگاهی بتوانند اثر گذاری بیشتری بر افکار عمومی نیز داشته باشند . در آن زمان هم دانشجویان بعد از چند روز که از تند شدن فضای سیاسی و امنیتی در تهران آگاهی یافتند ، خود را از این غائله جدا کردند اما دیگر کار از کار گذشته و بسیاری به عنوان دانشجو هنوز در خیابانها بودند .
برنامه ریزی برای تضعیف حاکمیت و زیر سوال بردن اصل ولایت فقیه
هدف اصلی از اغتشاشات سال 78 ، زیر سوال بردن اصل ولایت فقیه بود . ظاهرا این مسئله از اعتراض به اصلاح قانون مطبوعات آغاز شده بود اما در نهایت این بیت رهبری بود که هدف بعدی اغتشاشگران قرار گرفت . در سال 88 نیز این ستون خیمه انقلاب یعنی اصل ولایت فقیه بود که توسط آشوبگران زیر سوال رفت و این نشان داد که هر قدر کم کاری در زمینه شناساندن و مطرح کردن ضرورت وجود ولایت فقیه در جامعه اسلامی ادامه می یابد ، جرات فتنهگران برای زیر سوال بردن این اصل نیز بیشتر و بیشتر می شود .
به کار گرفتن نیروهای ضد انقلاب و تندروها در مناصب دولتی
در سال 78 این نیروهای دولتی مستقر در وزارت کشور بودند که اصل فتنه را هدایت کرده و به دانشجویان خط می دادند که چه مسایلی را باید مورد هدف قرار دهند و یا در کدام خیابانها به ایجاد اغتشاش بپردازند . این مسأله نشان داد نیروهای ضد انقلاب و یا ضد ولایت فقیه بخشی از حاکمیت در قوه اجرایی را گرفته اند و از این منظر باید در سالهای آینده توجه بیشتری به انتصاب ها و مدیران دولتی می شد .
استفاده نکردن از نیروهای خبره و آموزش دیده در نیروی انتظامی
سال 78 اولین سالی بود که پلیس در برابر اغتشاشگران خیابانی قرار میگرفت و اکثر فرماندهان نیروی انتظامی در برابر چنین مسایلی آموزش ندیده بودند. به همین دلیل هم کار به افراط گرایی در این زمینه و وارد شدن به کوی دانشگاه کشیده شد و از سوی دیگر بهانه لازم به آشوبگران برای تندتر کردن فضا داده شد. در سال 88 پلیس نیروهای ویژهای را به کار گرفت که به نظر میرسید برای این کار آموزش دیدهاند اما باز هم حضور افراد و نیروهایی که بدون هیچ تجربهای به غائله خیابانی برده شده بودند، هزینههایی را برای نیروی انتظامی ایجاد کرد و تصاویری را به دنیا مخابره کرد که انتظار آن نمیرفت.
